Liefde is als gewone wijn, maar het is niet bestand tegen het verstrijken van de tijd; herinnerend aan mijn 'het'

    Ik heb altijd geloofd dat men de vreugden, het verdriet, de ontberingen en de beproevingen van het leven pas echt kan begrijpen naarmate men langzaam ouder wordt. Soms voel ik me echter plotseling een beetje verloren; ik weet dat dit slechts wordt veroorzaakt door incidentele verstrooidheid, en ik reken erop dat ik zo weer mijn vrolijke zelf ben. Dit is een turbulente wereld, en om te overleven moeten mensen deelnemen aan de competitie. Hoe hard men ook probeert de regels te volgen, vroeg of laat verliest men een deel van zichzelf.

　　Ik wil iets dat me kan vergezellen tot ik oud word, iets dat nog steeds voor me zorgt; misschien is dit als de mindset van een vrouw, altijd verlangend naar iets om op te vertrouwen voor het leven zonder het te beseffen. Liefde is als gewone wijn—één slok en een leven eindigt. Die liefdes die zo werden bemind dat er geen weg terug was, die samenkwamen om uiteindelijk uiteen te vallen, en het sentiment van 'laat liever de hemel vallen dan dat ik u in de steek laat' zijn al zeldzaam. Je kunt alleen maar zuchten van spijt om zo'n diepe genegenheid in dit leven, bereid om alleen rond te dwalen, terwijl welvaart verandert in een droom.

　　Ik ben al sinds mijn kindertijd dol op het tikken van horloges; ik val al sinds ik klein was in slaap bij dat geluid. Van de wekker op de basisschool tot het eerste horloge dat ik kocht met zakgeld dat ik verdiende met amateurmodellenwerk op de universiteit, de N FactoryReplica Tudor horlogeheeft me tot vorig jaar vergezeld, toen het per ongeluk viel en onnauwkeurig begon te lopen. Pas toen ik onlangs op forums aan het browsen was, ontdekte ik de replica horloges van N Factory opnieuw, en ik kon het niet laten om er weer een te kopen. Ik heb het gevoel dat het me de rest van mijn leven kan vergezellen!

　　Misschien zal wat verloren is gegaan uiteindelijk wegdriften met het verstrijken van de tijd, dus zolang het er nog is, kan men het alleen maar stevig vasthouden tot het moment dat het voorbestemd is om te vertrekken. Die vroegere kennissen blijven in de herinnering hangen, maar te midden van de verschuivende winden van duizend jaar zijn ze als stof dat in een rivier neerdaalt, zonder enig spoor achter te laten. Ik ben niet iemand die zich neerlegt bij de grillen van het lot, dus ik zal elke schitterende seconde grijpen terwijl ik nog leef. In een oogwenk verstrijkt er duizend jaar in deze wereld, dus of het nu bitter of zoet is, ik zal het allemaal koesteren. Ik denk dat dit de reden is waarom ik zo dol ben op replica horloges.