Η αγάπη είναι σαν το απλό κρασί, κι όμως δεν αντέχει στο πέρασμα του χρόνου· θυμάμαι το 'αυτό' μου

    Πάντα πίστευα ότι κάποιος μπορεί να κατανοήσει πραγματικά τις χαρές, τις λύπες, τις δυσκολίες και τις δοκιμασίες της ζωής μόνο καθώς γερνάει σιγά-σιγά. Ωστόσο, μερικές φορές νιώθω ξαφνικά λίγο χαμένος· ξέρω ότι αυτό προκαλείται απλώς από περιστασιακή αφηρημάδα και υποθέτω ότι θα επανέλθω στον χαρούμενο εαυτό μου σε μια στιγμή. Αυτός είναι ένας ταραγμένος κόσμος και για να επιβιώσουν, οι άνθρωποι πρέπει να συμμετέχουν στον ανταγωνισμό. Όσο σκληρά κι αν προσπαθεί κανείς να ακολουθήσει τους κανόνες, αργά ή γρήγορα, θα χάσει ένα μέρος του εαυτού του.

　　Θέλω κάτι που να μπορεί να με συνοδεύει μέχρι να γεράσω, κάτι που να νοιάζεται ακόμα για μένα· ίσως αυτό να είναι σαν τη νοοτροπία μιας γυναίκας, που πάντα θέλει κάτι για να βασίζεται στη ζωή χωρίς να το συνειδητοποιεί. Η αγάπη είναι σαν το απλό κρασί—ένα ποτήρι και μια ζωή τελειώνει. Εκείνες οι αγάπες που αγαπήθηκαν μέχρι το σημείο χωρίς επιστροφή, που συγκεντρώθηκαν μόνο για να διασκορπιστούν τελικά, και το συναίσθημα του 'καλύτερα να απογοητεύσω τους ουρανούς παρά να απογοητεύσω εσένα' είναι ήδη σπάνια. Μπορείς μόνο να αναστενάξεις με λύπη για μια τόσο βαθιά στοργή σε αυτή τη ζωή, πρόθυμος να περιπλανηθείς μόνος, με την ευημερία να μετατρέπεται σε όνειρο.

　　Αγαπώ το τικ-τακ των ρολογιών από τότε που ήμουν παιδί· κοιμάμαι με αυτόν τον ήχο από τότε που ήμουν μικρός. Από το ξυπνητήρι στο δημοτικό μέχρι το πρώτο ρολόι που αγόρασα με το χαρτζιλίκι που έβγαλα από ερασιτεχνικό μόντελινγκ στο πανεπιστήμιο, το N FactoryΡολόι ρεπλίκα Tudorμε συνόδευε μέχρι πέρυσι, όταν έπεσε κατά λάθος και άρχισε να χάνει χρόνο. Μόνο όταν έψαχνα πρόσφατα σε φόρουμ ανακάλυψα ξανά τα ρολόγια-ρέπλικα του N Factory και δεν μπόρεσα να αντισταθώ στο να αγοράσω άλλο ένα. Νιώθω ότι μπορεί να με συνοδεύει για το υπόλοιπο της ζωής μου!

　　Ίσως ό,τι χάνεται να παρασύρεται τελικά με το πέρασμα του χρόνου, οπότε όσο παραμένει, μπορεί κανείς μόνο να το κρατά σφιχτά μέχρι τη στιγμή που είναι γραφτό να φύγει. Εκείνες οι παλιές γνωριμίες παραμένουν στη μνήμη, όμως μέσα στους μεταβαλλόμενους ανέμους χιλίων ετών, είναι σαν σκόνη που κατακάθεται σε ένα ποτάμι, χωρίς να αφήνει κανένα ίχνος πίσω της. Δεν είμαι από εκείνους που υποκύπτουν στα καπρίτσια της μοίρας, οπότε θα αδράξω κάθε λαμπρό δευτερόλεπτο όσο είμαι ακόμα ζωντανός. Μέσα σε μια στιγμή, χίλια χρόνια περνούν σε αυτόν τον κόσμο, οπότε είτε είναι πικρό είτε γλυκό, θα τα εκτιμήσω όλα. Νομίζω ότι γι' αυτό αγαπώ τόσο πολύ τα ρολόγια-ρέπλικα.