Hoe consumenten de kwaliteit van horloges kunnen identificeren

Naarmate de horlogemarkt opwarmt, zijn horloges hun eenvoudige tijdmetingsfunctie overstegen om symbolen van persoonlijke smaak en status te worden, begunstigd door een toenemend aantal consumenten. Een groot deel van deze consumenten weet echter zeer weinig over horloges. Daarom introduceren wij basiskennis over horloges en hoe u eenvoudig de kwaliteit van uurwerken kunt identificeren.

   1, Classificatie en belangrijkste kenmerken van uurwerken

    Uurwerken zijn momenteel verdeeld in twee hoofdcategorieën: mechanische horloges en kwarts elektronische horloges.

    (I)   Mechanische uurwerken

    (1)   Standaard mechanische uurwerken
    (2)   Mechanische uurwerken met kalender of dag-datum = standaard mechanisch uurwerk + kalender- of dag-datummechanisme.
    (3)   Mechanische tafelklokken, pendules, wandklokken, enz.
    (4)   Automatische horloges = standaard horloge + automatisch mechanisme
    (5)   Automatische horloges met kalender of dag-datum = standaard horloge + kalender- of dag-datummechanisme + automatisch mechanisme
    (6)   Multifunctionele complicaties: Naast kalender- of dag-datum- en automatische functies omvatten deze een stop-seconde, maanfase, schrikkeljaar, maandlengte en andere functies.

    Belangrijkste kenmerken:

    (1)   De overgrote meerderheid van de uurwerkonderdelen is gemaakt van metaal.
    (2) Het oscillatiesysteem is over het algemeen een balans en spiraalveer, met een frequentie die doorgaans varieert van 18000 tot 28800 trillingen per uur, wat betekent dat de balansconstructie 5 tot 8 keer per seconde oscilleert; een zeer klein aantal horloges gebruikt een frequentie van 36000 trillingen per uur; tafelklocken en staande klokken gebruiken een zwaartekrachtslinger als oscillatiesysteem, die 1 keer per seconde oscilleert.
    (3) Vanwege de lage oscillatiefrequentie is de nauwkeurigheid van de tijdweergave lager dan die van elektronische kwartshorloges.
    (4) Het vermogen wordt geleverd door een veerhaus, een elastisch onderdeel gemaakt van roestvrij staalmetaallegering. De veer wordt opgedraaid met een handopwindmechanisme of een automatisch opwindmechanisme, waarbij kinetische energie wordt omgezet in de elastische potentiële energie van de veer. Terwijl de veer ontspant, zet hij deze elastische potentiële energie weer om in kinetische energie, waarmee de energie wordt geleverd die verloren gaat door de balans- en spiraalveerconstructie tijdens de oscillatie en een constante amplitude wordt gewaarborgd.
    (5) Het totale aantal onderdelen is hoger dan bij een kwartshorloge. Een standaard mechanisch horloge heeft ongeveer 130 onderdelen; een automatisch horloge met kalender of dag-datum heeft ongeveer 200 onderdelen. Het productieproces is complex en omvat ongeveer 1000 tot 1500 stadia.
    (6) De assemblage en reparatie hiervan zijn complexer dan die van elektronische kwartshorloges.

    (II) Elektronische kwartshorloges.

    (1) Analoge elektronische kwartshorloges: De tijdweergavemethode is dezelfde als die van mechanische klokken en horloges, en ze kunnen ook een kalender, dag-datumweergave of andere functies bevatten.
    (2) Digitale elektronische kwartsklokken en -horloges: De tijd wordt weergegeven met cijfers, wat extra functies mogelijk maakt.
    (3) Hybride elektronische kwartsklokken en -horloges: Hybride elektronische kwartsklokken en -horloges = analoge elektronische kwartsklokken en -horloges + digitale elektronische kwartsklokken en -horloges. Door twee uurwerken te combineren, hetzij door een enkele batterij te delen, hetzij door afzonderlijke batterijen te gebruiken, bereiken ze zowel analoge wijzerindicatie als digitale tijdweergave.

    Belangrijkste kenmerken:

    (1) Het systeem maakt gebruik van een kwartsosillator. De trillingsfrequentie bedraagt over het algemeen 32768 cycli per seconde.
    (2) Hoge nauwkeurigheid van de tijdweergave: De dagelijkse afwijking is over het algemeen 0.5 seconden, wat 15 seconden per maand is; modellen met hoge precisie hebben een jaarlijkse afwijking van 1 tot 2 seconden.
    (3) Uurwerken kunnen heel klein en dun worden ontworpen en vervaardigd: het kleinste uurwerk is 3.5 ligne; het dunste uurwerk is 1.2 millimeter.ewel
    (4) Uurwerken hebben minder onderdelen; een analoog kwartselektronisch horloge heeft ongeveer 30% van de onderdelen van een mechanisch horloge; digitale kwartsklokken hebben er nog minder, zonder metalen transmissieonderdelen, en slechts een klein aantal knoppen, veren en schroeven.
    (5) Energie wordt geleverd door batterijen: deze omvatten chemische batterijen en fysieke batterijen.
    (6) Montage en reparatie zijn relatief handig.

    2, Samenstelling en functie van klokken en horloges

    Klokken en horloges bestaan uit twee delen: het uurwerk en de buitenkant:

    Uurwerk: het mechanisme dat nauwkeurige tijd genereert, met een grote verscheidenheid aan structuren. Klokken en horloges van verschillende merken kunnen verschillende of identieke uurwerken gebruiken; zelfs met hetzelfde uurwerk kunnen verschillende merken verschillende kwaliteitsnormen voor het uurwerk hanteren. Momenteel bewegen landen die klokken en horloges produceren zich geleidelijk richting standaardisatie, specificatie en serieproductie, waarbij professionele uurwerkfabrikanten horlogemerken bevoorraden. Alleen sommige gerenommeerde horlogefabrikanten met een lange geschiedenis en unieke stijlen blijven in-house uurwerken gebruiken. Deze uurwerken worden niet extern verkocht, wat helpt om namaak te voorkomen.

     Buitenkant: de behuizing die het uurwerk beschermt voor een normale werking en voor de drager om te dragen, voornamelijk bestaande uit de kast, kastbodem, kroon, wijzerplaat, wijzers (weergave) en band of armband. Deze worden gecombineerd om een esthetisch, stevig en duurzaam resultaat te bereiken. Voor horloges is er een extra vereiste voor stof- en waterbestendigheid, wat neerkomt op een goede afdichting.

     Identificatie van nagemaakte klokken en horloges

    Moderne klokken en horloges zijn het hoogtepunt van precisie-werktuigbouwkunde en micro-elektronica. Er zijn minstens enkele duizenden horlogemerken in de wereld. Gecategoriseerd op kwaliteit en prijs, zijn ze in wezen hoog, medium of laag van klasse, waarbij de werkelijk beroemde niet meer dan een honderdtal tellen. Momenteel hebben de getoonde luxe horlogemerken een geschiedenis die zich uitstrekt over 1 tot 2 honderd jaar.

    1, Merknamaak:    

    Namaak van merken komt over het algemeen voor bij luxe topmerken vanwege de hoge winsten die ermee gemoeid zijn. De handelsmerken en externe onderdelen worden zo gemaakt dat ze identiek lijken aan de originele producten, waardoor ze op het eerste gezicht foutloos lijken. Zelfs de verpakking, handleidingen en certificaten van echtheid zijn compleet. De horloges gebruiken echter uurwerken die niet bij het merk passen, of de materialen die voor de onderdelen worden gebruikt, zijn van inferieure kwaliteit. De productiekosten voor een dergelijk merk zijn lager. Ze worden vaak intern verkocht tegen prijzen die veel lager liggen dan het originele merk, maar leveren toch hoge winsten op. In sommige steden met ontoereikende testfaciliteiten voor horloges en onregelmatige winkelcentra worden deze ook verkocht, wat aanzienlijke verliezen voor gebruikers veroorzaakt. Op de binnenlandse markt zijn er gevallen geweest van nep Rolex, nep Rado en nep Fiyta horloges.

    2, Nagemaakte externe onderdelen

    Momenteel vormen externe onderdelen een groot deel van de prijs van een horloge. Een in Frankrijk geproduceerd Cartier-horloge is bijvoorbeeld geprijsd op 352 tienduizend RMB. Het is bezet met 36 karaat natuurlijke diamanten; berekend op 6 tienduizend per karaat, zijn de diamanten alleen al meer dan 200 tienduizend waard. Daarom moeten nagemaakte externe onderdelen strikt worden aangepakt, voornamelijk op de volgende aspecten:

    (1) Identificatie van natuurlijke diamanten, synthetische diamanten en strass-steentjes (glasstenen): Natuurlijke diamanten zijn het hardst van alle materialen, met een hardheid van 10; synthetische diamanten worden over het algemeen gewaardeerd op 8 tot 9; strass-steentjes (glasstenen) hebben een lagere hardheid dan natuurlijke en synthetische diamanten en zijn breekbaar. Synthetische diamanten en strass-steentjes zijn erg goedkoop en kosten slechts 0.1 tot 0.2 RMB per steen. Daarom moet men bij de aankoop van een horloge met natuurlijke diamanten voorzichtig zijn met de echtheid om niet bedrogen te worden. Ga indien nodig naar de relevante afdeling voor testen.

    (2) Identificatie van K-goud, vergulde en met zuurgoud vergulde voorwerpen: De oppervlakkleuren van K-goud, vergulde en met zuurgoud vergulde voorwerpen zijn allemaal geel, waardoor ze moeilijk te onderscheiden en gevoelig voor vervalsing zijn. Een K-goud horlogekast kan bijvoorbeeld verschillen vertonen zoals 10KK goud, 14KK goud of 18KK goud, die zonder testapparatuur moeilijk te onderscheiden zijn. Sommigen geven vergulde kasten zelfs uit als K-gouden kasten. Bovendien is de dikte van de vergulde laag op een vergulde kast ook moeilijk te meten. Sommige horloges zijn gemarkeerd als 3 micron verguld, maar in werkelijkheid hebben ze niet eens 1 micron. Na het horloge langer dan 1 jaar te hebben gebruikt, wordt het goud zwart en verliest het zelfs zijn roestwerende vermogen. Daarom moeten gebruikers bij de aankoop van goudkleurige horloges duidelijk navragen, aangezien winkelcentra regels hebben dat de buitenkant niet onder de garantie valt. Vanzelfsprekend durft men dure K-gouden kasten niet gemakkelijk te vervalsen, maar er kunnen verschillen zijn in de goudgehalteverhouding.

    (3) Vervalste horlogeglazen: Zoals eerder geïntroduceerd, zijn er momenteel drie typen horlogeglazen in gebruik: acryl, gewone kwartsglas en saffierglas. Wat gemakkelijk wordt verward en moeilijk te onderscheiden is, zijn kwartsglas en saffierglas. Er is een aanzienlijk verschil in kwaliteit en prijs tussen beide. Saffierglas werd vroeger "krasbestendig glas" genoemd en is nu veranderd in "krasvast glas". De prijs is tientallen malen die van gewone kwartsglas; daarom gebruiken alleen horloges uit het hogere segment saffierglas. Vervalste Rolex-horloges die in het verleden werden verkocht, gebruikten gewone kwartsglas voor hun glazen. Bij afwezigheid van testapparatuur kan een eenvoudige methode worden gebruikt om onderscheid te maken tussen gewone kwartsglas en saffierglas: plaats een druppel water op het platte oppervlak van het horlogeglas en zet het rechtop; als het water een klein druppeltje blijft zonder zich te verspreiden, is het saffierglas.

    3, vervalste en minderwaardige uurwerken

    Momenteel behoren Zwitserland, Japan, China en andere landen tot de producenten van horlogeuurwerken ter wereld. Door de uurwerken te onderzoeken die door verschillende merken worden gebruikt, kan men onderscheid maken tussen echte en vervalste of minderwaardige horloges.

    (1) Alle geïmporteerde Zwitserse horloges moeten gebruikmaken van in Zwitserland geproduceerde uurwerken. Als wordt vastgesteld dat een uurwerk is gemaakt in Japan, China of een ander land, is het horloge een namaakproduct of inferieur product.

    (2) Alle geïmporteerde Japanse horloges moeten gebruikmaken van in Japan geproduceerde uurwerken. Als wordt vastgesteld dat een uurwerk is gemaakt in Zwitserland, China of een ander land, is het horloge een namaakproduct of inferieur product.

    (3) In eigen land geproduceerde horloges gebruiken een grote verscheidenheid aan uurwerken, waaronder Zwitserse, Japanse en binnenlandse. Het probleem ligt in het gebruik van inferieure uurwerken om horloges te assembleren voor verkoop, waarbij ze worden voorgedaan als goederen van hoge kwaliteit om consumenten te misleiden.

    4, het uitbannen van namaak en inferieure goederen om de belangen van de consument te beschermen

    Sinds China lid is geworden van de WTO, zijn uurwerken uit verschillende landen via vele kanalen op de binnenlandse markt gekomen, wat heeft geleid tot een hechtere concurrentie. Er moeten effectieve maatregelen worden genomen om de influx van namaak en inferieure goederen tegen te gaan en kwaliteitsrisico's in geïmporteerde voorraad te verminderen. Het is essentieel om strikte controle uit te oefenen op de volgende gebieden om namaak en inferieure goederen uit te bannen en de belangen van de consument te beschermen.

    (1) Het controleren van leveringskanalen en de productkwaliteit van binnenlandse fabrikanten

     (2) Het versterken van het toezicht op de kwaliteit van uurwerkproducten in de markt, het uitvoeren van regelmatige steekproeven bij commerciële of speciaalzaken, het publiceren van kwaliteitsinspectieresultaten en het op de hoogte stellen van fabrikanten en exploitanten om binnen een bepaalde termijn ondermaatse uurwerken aan te passen of de verkoop ervan te staken.

    (3) Het behandelen van klachten van consumenten over de kwaliteit van uurwerken en het verstrekken van kwaliteitsbeoordelingen en certificeringen.

    Om hun eigen belangen te beschermen, kunnen consumenten die de echtheid van hun aangekochte goederen vermwijzen of betwijfelen, deze laten testen bij een keuringsstation voor uurwerkkwaliteit, dat een testcertificaat afgeeft.