Czy zegarki są toksyczne? Co wiesz o materiałach luminescencyjnych w replikach zegarków?

  Jakiś czas temu w mediach pojawiła się informacja, że pewna marka zegarków używała toksycznych materiałów luminescencyjnych; niezależnie od tego, czy to twierdzenie jest prawdziwe, czy naprawdę rozumiesz materiały luminescencyjne stosowane w zegarkach? Faktu nie zmienia to, że większość historycznych zegarków z luminescencją faktycznie zawierała wysoce toksyczne substancje. Chociaż użyta ilość była minimalna i chroniona przez szkiełko zegarka, nadal mogły one stanowić zagrożenie dla ludzkiego zdrowia. Czym więc dokładnie są materiały luminescencyjne stosowane w zegarkach? Które z nich są szkodliwe dla ludzi? PoniżejStrona z replikami zegarkówprzybliżymy wszystkim wiedzę na temat materiałów luminescencyjnych w zegarkach.

　　Wynalazek zegarka miał na celu ułatwienie życia, jednak odczytanie godziny w ciemności nadal pozostaje kłopotliwe i wymaga zewnętrznego źródła światła. W związku z tym niektórzy zaczęli nakładać materiały fluorescentne na wskazówki oraz indeksy godzinowe na tarczy, co pozwala na łatwe odczytywanie czasu w nocy.

　　Tradycyjne powłoki fluorescencyjne można podzielić na typy samoluminescencyjne oraz akumulujące światło. Środki samoluminescencyjne opierają się na śladowych ilościach substancji promieniotwórczych, które uwalniają promieniowanie pobudzające środek fluorescencyjny do świecenia. Środki akumulujące światło nie zawierają praktycznie żadnych substancji promieniotwórczych, ale wymagają wcześniejszego wystawienia na działanie światła zewnętrznego o odpowiednim natężeniu, aby pobudzić ich elektrony z niskiego poziomu energetycznego na wysoki, na którym są magazynowane. Kiedy otoczenie jest ciemne, energia jest powoli uwalniana, gdy elektrony powracają z wysokiego poziomu energetycznego na niski, co powoduje świecenie środka fluorescencyjnego. Ponieważ typy akumulujące światło nie posiadają materiałów emitujących promieniowanie, czas trwania ich poświaty nie jest obecnie tak długi jak w przypadku typu samoluminescencyjnego.

　　Luminescencja radowa

　　Bardzo niewiele wczesnych zegarków kieszonkowych posiadało luminescencję. Prawdziwa popularność luminescencji jest nierozerwalnie związana z stopniowym rozpowszechnianiem się przyrządów wojskowych w czasie wojny. Bez luminescencji odczytanie godziny podczas nocnych marszów lub w ciemnych miejscach byłoby niezwykle trudne; używanie latarki lub innego źródła światła byłoby bardzo niebezpieczne, dlatego zegarki luminescencyjne zrodziły się z konieczności. Wczesne powłoki fluorescencyjne powszechnie wykorzystywały promieniotwórcze sole radu jako aktywator. Rad jest standardową substancją promieniotwórczą i wysoce toksyczną; nawet przy minimalnym użyciu i ochronie szkiełka zegarka mógłby nadal stanowić zagrożenie dla zdrowia ludzkiego. Ze względu na swoją wrodzoną promieniotwórczość jego stosowanie zostało stopniowo ograniczone i obecnie jest on wyкоnywany / wycofywany.

　　Luminescencja trytowa

　　Wraz z popularnością zegarków luminescencyjnych przemysł zegarkowy zaczął stosować tryt (Tritium)—— jako materiał luminescencyjny. Tryt jest izotopem wodoru; podobnie jak rad jest promieniotwórczy, ale jego promieniotwórczość jest znacznie niższa i znacznie bezpieczniejsza niż radu. Tryt jest również wykorzystywany w produkcji broni termojądrowej, jednak jego rozpad β uwalnia jedynie szybko poruszające się elektrony, które nie przenikają przez ludzkie ciało. Jedynie silny kontakt z trytem oraz jego wdychanie (3H lub T) mogą zaszkodzić ludzkiemu ciału. Często widzimy, jak luminescencja w starych zegarkach żółknie, co jest objawem starzenia się luminescencji trytowej.

　　Luminescencja tub trytowych

　　Mikrorurki z gazowym trytem, które są popularne w sektorze zegarków wojskowych, są właściwie nazywane “Tritium Gas Vial”. Zostały one przyjęte jako specyfikacja standardowa dla amerykańskich zegarków wojskowych począwszy od roku 1989 i pozostają bardzo popularne do dzisiaj. Czysty gazowy tryt jest uszczelniony w bardzo bezpiecznej i stabilnej formie wewnątrz mikrorurki z szkła mineralnego, której wewnętrzna ścianka jest pokryta substancją luminescencyjną. Kiedy elektrony emitowane przez tryt pobudzają substancję luminescencyjną na wewnętrznej ściance rurki, rurka emituje światło, które jest 100 razy jaśniejsze niż tradycyjna powlekana luminescencja, pozwalając oczom użytkownika na łatwe odczytanie tarczy w ciemności bez potrzeby akomodacji.

　　Luminescencja Luminova

　　Od lat 90s, wraz z rozwojem i postępem technologicznym, pojawił się nowy rodzaj długo świecącego, magazynującego światło, rzadko ziemnego glinianu alkaliczno-ziemnego materiału fluorescencyjnego wolnego od substancji radioaktywnych. Jest to obecnie bardzo popularna Luminova. Luminova to nie radioaktywny, przyjazny dla środowiska materiał opracowany po raz pierwszy przez japońską firmę Nemoto & Co. w latach osiemdziesiątych 80. Jej podstawowy skład chemiczny to nieorganiczny glinian i posiada ona niezwykle silną odporność na światło, nie odbarwia się przez długi czas oraz cechuje się doskonałą stabilnością chemiczną, co oznacza, że nie żółknie nawet po latach użytkowania. Ponieważ zasadniczo różni się od tradycyjnych materiałów luminescencyjnych typu siarczkowego i wzbudzanych radiacyjnie, nie zawierając absolutnie żadnych szkodliwych elementów, jej właściwości chemiczne są bardziej stabilne, jasność jest wysoka, a czas trwania poświaty jest długi. Idealnie rzecz biorąc, Luminova może być mieszana z różnymi kolorami, takimi jak różowy, niebieski, żółty, czerwony i tak dalej, aby tworzyć kolorowe efekty luminescencyjne, dodając wiele bogatych elementów do projektowania zegarków. Tymczasem wyższej klasyRepliki zegarkówrównież często przyjmują tę substancję.