Η μεγάλη χυδαιότητα είναι μεγάλη κομψότητα—Rolex Black Steel Daytona

  Το κοινό αναφέρεται σε αυτό που επιδιώκουν πολλοί άνθρωποι, ενώ το εκλεπτυσμένο αναφέρεται σε κομψά και με γούστο πράγματα. Οι μορφές τους μπορεί να διαφέρουν, αλλά η ουσία τους είναι πιθανό να είναι η ίδια, με δυνατότητα μορφολογικής εναλλαγής ή ακόμα και ταυτότητας. Επιτρέψτε μου να μοιραστώ την αλλαγμένη προοπτική μου για τη Rolex.

　　Πάντα μου άρεσαν τα ρολόγια. Εκείνη την εποχή, υπήρχε πάντα ένα παλιό οικογενειακό ρολόι Rotary στο συρτάρι· το κούρδιζα από καιρό σε καιρό, αλλά ποτέ δεν με είχε γοητεύσει πραγματικά. Όταν ήμουν στο σχολείο, τα ψηφιακά ρολόγια ήταν στη μόδα και το να κατέχει κάποιος ένα Casio φαινόταν αρκετά αξιοσημείωτο, κάτι για να το επιδεικνύει περιστασιακά. Ο χρόνος πέρασε και, αφού αποφοίτησα και άρχισα να δουλεύω, είχα αποταμιεύσει λίγα χρήματα και ζήτησα από έναν φίλο να μου φέρει πίσω ένα χαλαζιακό ρολόι Tissot από τη Γερμανία με τρία υποκαντράν, γεγονός που με ενθουσίασε απεριόριστα. Σταδιακά, άρχισε να μου αρέσει η Tag Heuer, καθώς τα αθλητικά τους ρολόγια είχαν τη φήμη ότι ήταν αρκετά καλά και δεν ήταν φθηνά τότε. Αργότερα ακόμα, κάπως ερωτεύτηκα ανέλπιστα τη Jaeger-LeCoultre. Κάποτε, ξαφνικά, ένας φίλος ανέφερε ότι η Rolex ήταν καλή, στην οποία απάντησα, “ Η Rolex είναι πολύ χυδαία, όλο λαμπερό χρυσό με τρομερό στυλ, αυτού του είδους που φορούν τα αφεντικά των συμμοριών στις ταινίες του Χονγκ Κονγκ. Τι υπάρχει να αρέσει, τη σιχαίνομαι ”. Σταδιακά αυτή η άποψη ρίζωσε στο μυαλό μου. Ωστόσο, απροσδόκητα, καθώς περνούσε ο χρόνος, η αντίληψή μου για τη Rolex άλλαξε μόλις τη συνάντησα πραγματικά. Αποδείχθηκε ότι αυτό που πολλοί επιδίωκαν αντικατοπτρίζει ακριβώς τη χυδαία και συνηθισμένη πλευρά της Rolex, αλλά μόλις την καταλάβεις πραγματικά, η γοητέα που αποπνέει η Rolex αποδείχθηκε ακαταμάχητη, κρατώντας με ξύπνιο το βράδυ· ίσως η ιδέα της αγοράς ενός και μόνο Rolex για ολόκληρη τη ζωή να είναι απλώς ένας μύθος...

　　Ως κάποιος που απολαμβάνει την πεζοπορία, όταν συναντήθηκα με τα Explorer I, Explorer II, Submariner και το μαύρο ατσάλινο Daytona, συνειδητοποίησα πόσο πραγματικά όμορφα είναι τα αθλητικά ρολόγια της Rolex — απλά, στιβαρά και με απόλυτη ομορφιά. Ειδικά ως λάτρης των αγώνων αυτοκινήτου, ερωτεύτηκα ακόμα περισσότερο το Daytona. Κατά συνέπεια, ζήτησα από φίλους να ψάξουν για διαθέσιμα αποθέματα στο Χονγκ Κονγκ, στην Ευρώπη και στη Νοτιοανατολική Ασία, αλλά δεν βρήκα τίποτα άμεσα διαθέσιμο, και εμποδιζόμενος από τις υψηλές εγχώριες τιμές, ποτέ δεν κατάφερα να αγοράσω ένα. Ωστόσο, αργότερα είδα στο διαδίκτυορολόι-ρεπλίκα Rolexκαι αμέσως αίσθησα ότι δεν υστερούσε σε τίποτα από το γνήσιο προϊόν. Κοιτάζοντας την πραγματική φωτογραφία, τόσο το εξωτερικό όσο και η κατασκευή ήταν εξαιρετικά εκλεπτυσμένα, και το πιο σημαντικό ήταν ότι διέθετε το μοντέλο που μου άρεσε σε προσιτή τιμή, οπότε προχώρησα και αγόρασα ένα.

　　Με την παραλαβή του, δεν απογοητεύτηκα, και αυτή η χαρά πιθανότατα θα με συνοδεύει για πολλά χρόνια. Στην πραγματικότητα, θέλω να πω ότι στις μέρες μαςΡολόγια αντίγραφακάνει επίσης μια αρκετά καλή δουλειά, και μετά από χρόνια σχολαστικής δεξιοτεχνίας, διαθέτει ένα ορισμένο επίπεδο κλάσης και γούστου μέσα του.