Zijn horloges giftig? Wat weet u over de lichtgevende materialen op replica horloges?

  Een tijdje geleden werd in het nieuws gebracht dat een horlogemerk giftige lichtgevende materialen gebruikte; ongeacht of die bewering waar is, begrijpt u werkelijk welke lichtgevende materialen er in horloges worden gebruikt? Het feit is dat de meeste historische horloges met licht wel degelijk zeer giftige stoffen bevatten. Hoewel de gebruikte hoeveelheid minimaal was en werd beschermd door het horlogeglas, konden ze toch een risico vormen voor de menselijke gezondheid. Dus, wat zijn precies de lichtgevende materialen die in horloges worden gebruikt? Welke daarvan zijn schadelijk voor de mens? HieronderReplica horloge websitenemen we iedereen mee door de kennis over lichtgevende materialen op horloges.

　　De uitvinding van het horloge was bedoeld om het leven gemakkelijker te maken, maar het aflezen van de tijd in het donker blijft een gedoe, waarvoor een externe lichtbron nodig is. Daarom begonnen sommigen fluorescerende materialen aan te brengen op de wijzers en de uurmarkeringen op de wijzerplaat, zodat de tijd 's nachts gemakkelijk kan worden afgelezen.

　　Traditionele fluorescerende coatingmaterialen kunnen worden onderverdeeld in zelfoplichtende en lichtopslagende typen. Zelfoplichtende fluorescerende middelen vertrouwen op sporen van radioactieve stoffen om straling af te geven die het fluorescerende middel aanzet tot gloeien. Lichtopslagende fluorescerende middelen bevatten vrijwel geen radioactieve stoffen, maar vereisen voorafgaande blootstelling aan extern licht met voldoende intensiteit om hun elektronen te prikkelen van een laag energieniveau naar een hoog energieniveau, waar ze worden opgeslagen. Wanneer de omgeving donker is, wordt de energie langzaam vrijgegeven doordat de elektronen terugkeren van een hoog naar een laag energieniveau, waardoor het fluorescerende middel gaat gloeien. Omdat lichtopslagende typen geen stralingsprikkelende materialen bevatten, is de naluurduur momenteel niet zo lang als die van het zelfoplichtende type.

　　Radiumuminescentie

　　Zeer weinig vroege zakhorloges waren voorzien van luminescentie. De echte populariteit van luminescentie is onlosmakelijk verbonden met de geleidelijke verspreiding van militaire instrumenten in de tijd van oorlog. Zonder luminescentie was het aflezen van de tijd tijdens nachtelijke marsen of in donkere omgevingen uiterst moeilijk; het gebruik van een zaklamp of een andere lichtbron zou zeer gevaarlijk zijn, dus werden horloges met lichtgevende elementen uit noodzaak geboren. Vroege fluorescerende coatings maakten vaak gebruik van radioactieve radiumzouten als opwekker. Radium is een standaard radioactieve en zeer toxische stof; zelfs bij minimaal gebruik en met de bescherming van het horlogeglas kon het nog steeds een risico vormen voor de menselijke gezondheid. Vanwege de inherente radioactiviteit is het gebruik ervan geleidelijk beperkt en wordt het inmiddels uitgefaseerd.

　　Tritiumluminescentie

　　Met de populariteit van lichtgevende horloges begon de horloge-industrie tritium (Tritium)—— te adopteren als lichtgevend materiaal. Tritium is een isotop van waterstof; net als radium is het radioactief, maar de radioactiviteit is vele malen lager en een stuk veiliger dan die van radium. Tritium wordt ook gebruikt bij de vervaardiging van thermonuclear wapens, maar het β verval geeft alleen snelbewegende elektronen vrij, die het menselijk lichaam niet binnendringen. Alleen intensief contact met en inademing van tritium (3H of T) kan schade toebrengen aan het menselijk lichaam. We zien vaak dat de luminescentie op vintage horloges geel wordt, wat de veroudering is van de tritiumluminescentie.

　　Tritiumbuis luminescentie

　　Micro-tritiumgasbuizen, die populair zijn in de militaire horlogesector, worden eigenlijk “Tritium Gas Vial” genoemd. Ze werden vanaf 1989 aangenomen als een standaardspecificatie voor Amerikaanse militaire horloges en zijn vandaag de dag nog steeds erg populair. Zuiver tritiumgas is in een zeer veilige en stabiele vorm verzegeld in een micro-mineraalglazen buis waarvan de binnenzijde is gecoat met een koudglimmende substantie. Wanneer de elektronen die door het tritium worden uitgezonden de koudglimmende substantie aan de binnenwand van de buis opwekken, geeft de buis licht dat 100 keer helderder is dan traditionele gecoate luminescentie, waardoor de ogen van de drager de wijzerplaat in het donker gemakkelijk kunnen aflezen zonder te hoeven aanpassen.

　　Luminova-luminescentie

　　Sinds de 90s, met technologische ontwikkeling en vooruitgang, is er een nieuw type langdurig nagloeiend, lichtopslarend, op zeldzame aarde gebaseerd aardalkali-aluminaat fluorescerend materiaal ontstaan dat vrij is van radioactieve substanties. Dit is de tegenwoordig erg populaire Luminova. Luminova is een niet-radioactief, milieuvriendelijk materiaal dat voor het eerst werd ontwikkeld door het Japanse Nemoto & Co. in 80. De basisschemische samenstelling is anorganisch aluminaat en het heeft een extreem sterke lichtbestendigheid, zal niet verkleuren over lange periodes en bezit een uitstekende chemische stabiliteit, wat betekent dat het zelfs na jaren gebruik niet geel zal worden. Omdat het fundamenteel verschilt van traditionele sulfidetyperingen en door straling opgewekte luminescerende materialen, en absoluut geen schadelijke elementen bevat, zijn de chemische eigenschappen stabieler, is de helderheid hoog en is de nagloeiduur lang. Ideaal gezien kan Luminova worden gemengd met verschillende kleuren, zoals roze, blauw, geel, rood enzovoort, om kleurrijke lichteffecten te creëren, wat veel rijke elementen toevoegt aan het horlogeontwerp. Ondertussen passen hoger segmenteerdenReplica horlogesdeze substantie ook vaak toe.