Wybór zegarka

　　Zegarek, który towarzyszył mi przez 7 lat,Rolexzostał zgubiony w nagłym wypadku. Naprawdę, doceniasz coś dopiero wtedy, gdy to tracisz; och, co za bolesne uświadomienie!

　　Z zegarkami wiąże się tak wiele wspomnień i historii. Rolex, który towarzyszył mi przez 7 lat, utrwalił wiele moich młodzieńczych i pięknych chwil, będąc świadkiem przyjaźni, miłości i więzi rodzinnych. Ale im dłużej coś masz, tym łatwiej zignorować jego obecność; to coś, do czego musisz się przyznać.

　　Pewnego zwykłego dnia zaplanowałem z kilkoma przyjaciółmi wycieczkę na prowincję; sama myśl o tym była bardzo przyjemna, więc chętnie się zgodziłem. Nie przejmowałem się czasem, jako że nawet nie spojrzałem na Rolexa na moim nadgarstku. Wydawał się on tylko zwykłym akcesorium. Umówiliśmy się w miejscu zbiórki i nasza grupa ruszyła w drogę w świetnych nastrojach. Podczas jazdy samochodem rozmawialiśmy bez przerwy, tracąc poczucie czasu, i wydawało nam się, że dotarliśmy do celu, na prowincję ——, w mgnieniu oka.

　　Muszę przyznać, że sceneria na prowincji była bardzo świeża i piękna, miała w sobie więcej duszy i mniej próżności niż tętniące życiem miasto. Nasza grupa śmiała się i rozmawiała, zorganizowaliśmy nawet grill. Krótko mówiąc, spędziliśmy wspaniale czas. Później ktoś zaproponował kąpiel w rzece, ponieważ woda w małym wiejskim strumieniu była bardzo czysta i krystalicznie czysta. Wszyscy przyjęli tę propozycję z entuzjazmem, więc rozebraliśmy się do bielizny i wskoczyliśmy do rzeki, a ja nie byłam wyjątkiem.

　　Kiedy człowiek może najłatwiej o wszystkim zapomnieć i zignorować ingerencję z zewnątrz? Prawdopodobnie tylko wtedy, gdy dobrze się bawi. Nasza grupa bawiła się bardzo swobodnie, aż zaczęło się ściemniać, i dopiero wtedy wyszliśmy na brzeg. Gdy znalazłem się na brzegu, poczułem się trochę nieswojo, choć nie potrafiłem wyjaśnić dlaczego. Mój przyjaciel ponaglał mnie, żebym się pospieszył, więc nie miałem czasu zbyt wiele myśleć i odjechałem, gdy tylko wsiadliśmy do samochodu.

　　W samochodzie w końcu znalazłem czas na refleksję nad tym, dlaczego czułem się nieswojo. Uniosłem rękę, aby sprawdzić godzinę, i nagle zdałem sobie sprawę, że mój Rolex zniknął! O mój Boże, kiedy przepadł? Gdzie upadł? Seria pytań zalała mój umysł, powodując chwilowe spięcie w moim mózgu. Powiedziałem znajomym o zaginionym zegarku i wszyscy zgodziliśmy się, że musiał wpłynąć do rzeki podczas pływania. Choć też tak myślałem, nadal miałem nadzieję, że jednak nie miałem zegarka na sobie i zostawiłem go w domu.

　　Rzeczywistość zawsze jest okrutna; zegarek faktycznie został zgubiony i pogrążyłem się w długim okresie żalu. To nie tylko żal z powodu straty, ale dlatego, że kiedyś go posiadałem, a jednak nie potrafiłem go docenić. Gdyby tylko – ale nie ma żadnych "gdyby". Jeśli masz na nadgarstku zegarek, który towarzyszy Ci od dłuższego czasu, musisz go pielęgnować. PodnieśZegareki poświęć swój własny czas, aby o niego zadbać.