Bir Saat Seçmek

　　Bana 7 yıl boyunca eşlik eden bir saat,Rolexani bir kazada kayboldu. Gerçekten de insan bir şeyi ancak kaybettikten sonra ona nasıl değer vereceğini anlıyor; ah, ne acı bir fark ediş!

　　Saatlerle bağlantılı o kadar çok anı ve hikaye var ki. Bana 7 yıl boyunca eşlik eden Rolex, gençliğimin ve güzel anlarımın birçoğunu kaydetti; dostluklara, aşka ve aile bağlarına şahitlik etti. Ancak bir şeye ne kadar uzun süre sahip olursanız, onun varlığını yok saymak o kadar kolaylaşır; bu, kabul etmeniz gereken bir gerçektir.

　　Sıradan bir günde, birkaç arkadaşım ve ben kırsala bir gezi planladık; sadece bunu düşünmek bile çok hoş geldi, bu yüzden hemen kabul ettim. Bileğimdeki Rolex'e bir kez bile bakmadığım için zamanı umursamadım. Sadece bir aksesuardan ibaret gibi hissettiriyordu. Bir buluşma noktasında anlaştık ve grubumuz yüksek moralle yola çıktı. Araba yolculuğu sırasında sohbet edip zamanın nasıl geçtiğini unuttuk ve varış noktamıza, yani —— kırsalına, göz açıp kapayıncaya kadar varmış gibi hissettik.

　　Şunu söylemeliyim ki kırsalın manzarası çok taze ve güzeldi, kalabalık şehre kıyasla daha çok ruha ve daha az gösterişe sahipti. Grubumuz güldü, konuştu ve hatta barbekü bile yaptık. Kısacası harika vakit geçirdik. Daha sonra biri nehirde yüzmeyi önerdi, çünkü küçük kırsal deresindeki su çok temiz ve kristal berraklığındaydı. Herkes bu öneriyi alkışladı, bu yüzden iç çamaşırlarımıza kadar soyunup nehre atladık ve ben de bir istisna değildim.

　　Bir insan en kolay ne zaman her şeyi unutabilir ve dış müdahaleleri göz ardı edebilir? Belki de yalnızca eğlenirken. Grubumuz hava kararmaya başlayana kadar çok özgürce oynadı ve ancak o zaman kıyıya çıktık. Kıyıya çıktığımda, nedenini söyleyemesem de biraz tuhaf hissettim. Arkadaşlarım acele etmem için beni sıkıştırıyordu, bu yüzden çok fazla düşünecek vaktim olmadı ve araca biner binmez hareket ettik.

　　Arabanın içinde, neden tuhaf hissettiğimi düşünmek için sonunda vaktim oldu. Saati kontrol etmek için elimi kaldırdım ve aniden Rolex'imin olmadığını fark ettim! Aman Tanrım, ne zaman kayboldu? Nereye düştü? Bir dizi soru zihnimi doldurdu ve beynimin anlık olarak kısa devre yapmasına neden oldu. Kayıp saati arkadaşlarıma anlattım ve hepimiz yüzerken nehre düşmüş olması gerektiği konusunda hemfikir olduk. Ben de öyle düşünmeme rağmen, umarım saati takıp çıkmamışımdır ve evde bırakmışımdır diye umut ediyordum.

　　Gerçek her zaman acımasızdır; saat gerçekten kaybolmuştu ve uzun bir pişmanlık dönemine girdim. Bu sadece kayıp için bir pişmanlık değil, bir zamanlar ona sahip olmama rağmen ona nasıl değer vereceğimi bilemememden kaynaklanıyor. Keşke—ama keşkeler yok. Bileğinizde size uzun süredir eşlik eden bir saat varsa, ona değer vermelisiniz. AlınSaatve onunla ilgilenmek için kendi zamanınızı kullanın.