Benimle birlikte büyüyen saat

  İlkokuldayken derslere sık sık geç kaldığımı hatırlıyorum. Ancak bir doğum günümde babam bana dijital bir saat hediye etmiş ve her zaman dakik olmamı, zaman bilincine sahip olmamı söylemişti. Okula bir daha geç kalmamamı umuyordu. Bir saatle ilk kez temas ediyordum ve oldukça uzun süre heyecanlanmıştım. Elbette bu heyecan, okula bir daha asla geç kalmamamı da garanti etmişti, ancak bu başka bir hikaye. İlk saatim dijital bir saatti; ilkokul yıllarım boyunca bana eşlik etti ve zaman hakkında ilk bilgileri edinmemi sağladı.

　　Elektronik ürünler hızla piyasadan çekiliyor ve dijital saatler de bir istisna değil. Lise çağına geldiğimde, derslerim oldukça iyi gittiği için babam bana başka bir saat hediye etti. Bunun bir Fiyta saat olduğunu hâlâ net bir şekilde hatırlıyorum; tasarımı çok minimalistti ve zamanı çok doğru tutuyordu. Bunun bir quartz saat olduğunu ancak daha sonra öğrendim. Dijital bir saatle karşılaştırıldığında quartz saatin ömrü çok daha uzundur. Bu Fiyta saat, üniversiteye başlayıp çalışmaya başlayana kadar yanımdaydı. Tabii ki bu kadar uzun süre kullanılabilmesi günlük bakımlarımın da bir sonucuydu. Bu zamana kadar saatler hakkında belli bir anlayışa sahip olmuştum ve onlara giderek daha fazla ilgi duymaya başlamıştım.

　　Çalışmaya başlayıp ilk kazancımı elde ettikten sonra yaptığım ilk iş bir İsviçre saati almak oldu. İsviçre saati seçmemin nedeni, İsviçre'nin saat yapımcılığının anavatanı olmasıdır; İsviçre saatleri yalnızca mükemmel işçiliğe sahip olmakla kalmaz, aynı zamanda sanatsal zevk arayışını da temsil eder. O sırada gözüm Rolex'ten başkasını görmüyordu ve tüm maaşımı harcayarak birRolexRolex satın aldım; bu da işleri yolunda tutabilmek için sonrasında uzun süre kıt kanaat geçinmem gerektiği anlamına geliyordu. O gençlik pervasızlığını gerçekten özledim; çok fazla endişe duymadan sadece içgüdüsel olarak hareket ediyordum. Bu Rolex adeta bir hazine gibi görüldü ve büyük bir özenle bakıldı; takmadığım zamanlarda güvenle saklamak için onu dikkatlice kutusuna geri koyardım.

　　Bu yıla kadar, ilk kazancımla satın aldığım o Rolex hâlâ kutusunda sessizce duruyor. Onu kolay kolay takmıyorum çünkü büyük bir hatıra önemine sahip. Günümüzde birden fazla saatim var ve isterIWCbir IWC olsun, isterOmegabir Omega, hepsi saat tutkumun birer parçası haline geldi. Bir saat, uzun yılların eski bir dostu gibidir; sessizce bana eşlik eder, zamanı hatırlatır, dakik olmamı söyler ve zaman kavramını anlamama yardımcı olur.