Pochodzenie i rozwój szwajcarskich zegarków

        Pochodzenie:Szwajcarskie zegarki są powszechnie znane i osiągają wysokie ceny. Jednak przemysł zegarmistrzowski nie wywodzi się pierwotnie ze Szwajcarii. Pod koniec 16 wieku konflikty religijne we Francji wywołały masę rzeźi, skłaniając hugenotów wyznających kalwinizm do ucieczki do Szwajcarii, dokąd przywieźli ze sobą techniki zegarmistrzowskie. Połączenie tego francuskiego rzemiosła z lokalnym złotnictwem i srebrem dało początek szwajcarskiemu przemysłowi zegarmistrzowskiemu. Rozprzestrzenił się on od Genewy w pobliżu granicy z Francją, rozciągając się głównie na północny wschód wzdłuż pasma górskiego Jura aż do Szafuzy na północnym wschodzie, rozkwitając w całej północnej połowie Szwajcarii.

szwajcarskich zegarków

        Rozwój:W początkowym okresie zegarmistrzostwo opierało się niemal całkowicie na pracy ręcznej. Dopiero wraz z wprowadzeniem maszyn zegarmistrzowskich w 1845 roku, umożliwiających masową produkcję, branża ta stała się prawdziwie nowoczesnym sektorem produkcyjnym. W ciągu następnego stulecia produkcja zegarków gwałtownie wzrosła, a szczytowa roczna produkcja osiągnęła 1.04 miliarda sztuk, co stanowiło 40% globalnej sumy, przeznaczonej niemal w całości na eksport. Ze wszystkich zegarków eksportowanych na cały świat, 10 na każde 7 pochodziło ze Szwajcarii. Mimo to szwajcarski przemysł zegarmistrzowski przez ponad trzy stulecia utrzymywał rozdrobnioną strukturę rzemiosła; poza garstką znanych wielkich producentów nigdy nie był silnie wycentrowany, a większość twórców stanowiły małe i średnie przedsiębiorstwa. W obliczu nasilającej się konkurencji globalnej przemysł zegarmistrzowski połączył swoje zasoby, aby w 1921 roku powołać Szwajcarski Instytut Badań Zegarmistrzowskich oraz w 1962 roku Centrum Zegarmistrzostwa Elektronicznego, które były instytucjami badawczo-rozwojowymi z siedzibą w Neuchâtel. Do mid-70s roku niektóre nowe technologie pojawiały się po raz pierwszy w Szwajcarii. Wśród najwcześniejszych były ciekłokrystaliczne wyświetlacze cyfrowe; zegarek ultracienki (poniżej 1 milimetrów grubości) oraz baterie zasilane ciepłem ciała wbudowane w pasek. Jednak w okresie mid-1970s zostały one wyprzedzone przez takie miejsca jak Japonia i Hong Kong. Jedną z dróg były zegarki wysokiej klasy ściśle połączone z biżuterią. Dzięki dedykowanym pracom badawczo-rozwojowym szwajcarscy zegarmistrze wprowadzili na rynek serię przystępnych cenowo plastikowych analogowych zegarków kwarcowych w latach 80, z których najwcześniejszy i najbardziej znany nosił nazwę Swatch. Jest to zbitka wyrazowa: druga część to zegarek 5 “ ”, podczas gdy pierwsze dwie litery rozpoczynają również angielskie słowo “ szwajcarski ”. Mechanizm kwarcowy jest uszczelniony w plastikowej kopercie, co uniemożliwia jego naprawę w razie uszkodzenia, a jednocześnie jest niezwykle trwały i działa od dwóch do trzech lat na jednej małej wymianie baterii. Zegarek ten odniósł ogromny sukces na rynkach zachodnich.