"wady" tourbillonów

“Rolex jest nieskończony, jak wspaniale jest żyć, nie trzeba badać dowodów rzeczowych” – to słowa z piosenki Easona Chana zatytułowanej „Tourbillon”. Redaktor w obecnej sytuacji nie odczuwa jeszcze w pełni tego nastroju, w końcu nie dotarł do momentu, w którym “nagle nadchodzi jesień, rozglądasz się wokół, a to, co powinno tam być, już tam jest”! Niemniej jednak redaktor ma pewne pojęcie o tym wielkim wynalazku, jakim jest “tourbillon”.

miłośnicy zegarków z pewnością nie są obcy tourbillonowi,1795roku wielki mistrz zegarmistrzostwa Louis.Breguet wynalazł urządzenie regulacyjne zegarka, które łączy cały zespół wychwytu i może stale obracać się ze stałą prędkością. Celem tego zabiegu jest zminimalizowanie wpływu grawitacji na “system wychwytu” w zegarkach, co poprawia dokładność chodzenia. Szczegółową analizę można znaleźć w sieci; redaktor chce tu omówić głównie “wady” tourbillonu.

Seria Jaeger-LeCoultre Tourbillon

    Po wynalezieniu tourbillona przez Abrahama-Louisa Bregueta znane marki zegarkowe, takie jak Jaeger-LeCoultre, Audemars Piguet i Hublot, stworzyły własne czasomierze z tourbillonem, stając się coraz bardziej złożonymi w dążeniu do zaszczytu bycia czołowym zegarmistrzem. Jednak jak ujął to Kahlil Gibran, “Zabłądziliśmy już tak daleko, że zapomnieliśmy, po co wyruszyliśmy”. Rzeczywiście, kiedy pan Breguet pierwotnie wynalazł mechanizm tourbillona, był on przeznaczony przede wszystkim do zegarków kieszonkowych. W przeciwieństwie do współczesnych zegarków naręcznych, zegarki kieszonkowe nie są noszone na nadgarstku; zazwyczaj chowa się je lub wsuwa do kieszeni kamizelki. Stwarza to problem: ponieważ zegarek kieszonkowy pozostaje w tej samej pozycji przez dłuższy czas, grawitacja sprawia, że dolne części mechanizmu znoszą większy nacisk i tarcie. Z upływem czasu elementy te zużywałyby się, co wpływałoby na dokładność chodzenia.

W miarę jak wskazówki zegara przesuwają się naprzód, ludzkość przebyła200lat, a zegarki kieszonkowe stopniowo przekształciły się w zegarki naręczne, które nosimy dzisiaj. O ile jesteśmy sprawni fizycznie, zegarki na naszych nadgarstkach stale zmieniają swoje położenie w ciągu dnia wraz z ruchem naszych rąk, zamiast pozostawać “statyczne” jak zegarek kieszonkowy. Choć ruchy te nie są tak regularne jak działanie tourbillona, nie da się zaprzeczyć, że odgrywają one istotną rolę w łagodzeniu wpływu grawitacji na mechanizm. W konsekwencji rola mechanizmu tourbillona w zegarku naręcznym ulega znacznemu osłabieniu.

Tourbillon, pierwotnie pomyślany jako sposób na poprawę dokładności wskazań czasu, wydaje się obecnie tracić swój pierwotny cel. Większość zegarków z tourbillonem produkowanych przez marki takie jak Jaeger-LeCoultre i Hublot charakteryzuje się konstrukcją typu open-work lub szkieletową, co ma głównie na celu zaprezentowanie ich wyrafinowanego kunsztu. Jednak to, co widzisz, światło słoneczne również może “dotknąć”. Ze względu na ażurową konstrukcję elementy tourbillona są praktycznie wystawione na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, co powoduje, że części i środki smarne nagrzewają się, zakłócając działanie mechanizmu i skracając jego żywotność. Możesz argumentować, że taki wpływ jest znikomy, ale nie zapominaj, że wielu mistrzów zegarmistrzostwa wynalazło te komplikacje konstrukcyjne po prostu mając nadzieję na zwiększenie dokładności zegarka poprzez1sekund lub nawet mniej. Dążą do perfekcji, a w świecie perfekcji nic nie jest błahostką. W tej kwestii nie sposób nie podziwiać Patek Philippe, tytana świata zegarmistrzostwa, ponieważ ich mechanizm tourbillonu nie jest widoczny przez szafirowy dekiel; mechanizm ten pozostawiają “ukryty”.


    Marki doskonale wiedzą, że eksponowanie tourbillonu ma swoje wady, więc dlaczego nadal to robią? W rzeczywistości obecnie główną rolą tourbillonu nie jest już kalibracja czasu, lecz walory estetyczne. Marki nieustannie prezentują swoje unikalne projekty, ponieważ ekskluzywność podkreśla ich wartość. Wkładają wysiłek w wykończenie komponentów tourbillonu; trzeba przyznać, że jest to niezwykle czasochłonne i wymaga wysokich umiejętności, co daje w efekcie produkt końcowy, który nie tylko przyciąga wzrok, ale staje się także centralnym punktem dla entuzjastów zegarków. Niezależnie od tego, teoretycznie tourbillon nadal powinien wykazywać mniejsze marginesy błędu niż standardowy zegarek mechaniczny. Jednak dzięki ciągłym postępom w nowoczesnej precyzji zegarmistrzowskiej i przełomom produkcyjnym, standardowe luksusowe zegarki osiągają już wyjątkowo małe marginesy błędu, dorównując tourbillonowi. W rezultacie walory wizualne i wartość marki tourbillonu znacznie przewyższają obecnie jego praktyczną użyteczność.

Mając to wszystko na uwadze, nie jest to w żaden sposób próba krytykowania tourbillonu – kto odważyłby się zanegować arcydzieło mistrza Bregueta? Chodzi po prostu o to, że wraz z upływem czasu, podobnie jak wiele innych rzeczy, jego przeznaczenie uległo zmianie. Poza tym, czy kupując zegarek, często nie robimy tego po to, aby zrobić dobre wrażenie i podkreślić swój status? Pod tym względem zegarki z tourbillonem nadal w dużym stopniu spełniają oczekiwania współczesnych użytkowników.