Το ρολόι που μεγάλωσε μαζί μου

  Θυμάμαι όταν ήμουν στο δημοτικό, αργούσα συχνά στο μάθημα. Ωστόσο, για ένα γενέθλιο, ο πατέρας μου μου χάρισε ένα ψηφιακό ρολόι και μου είπε να είμαι πάντα συνεπής και να έχω αίσθηση του χρόνου. Ήλπιζε ότι δεν θα αργούσα ξανά στο σχολείο. Ήταν η πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή με ρολόι και ενθουσιάστηκα για αρκετό καιρό. Φυσικά, αυτός ο ενθουσιασμός διασφάλισε επίσης ότι δεν άργησα ποτέ ξανά στο σχολείο, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία. Το πρώτο μου ρολόι ήταν ψηφιακό. Με συνόδευσε σε όλα τα χρόνια του δημοτικού και μου έδωσε μια πρώτη κατανόηση του χρόνου.

　　Τα ηλεκτρονικά προϊόντα καταργούνται γρήγορα και τα ψηφιακά ρολόγια δεν αποτελούν εξαίρεση. Μέχρι να φτάσω στο λύκειο, επειδή οι σπουδές μου πήγαιναν αρκετά καλά, ο πατέρας μου μου χάρισε ένα άλλο ρολόι. Θυμάμαι ακόμα καθαρά ότι ήταν ένα ρολόι Fiyta. Ο σχεδιασμός του ήταν πολύ μινιμαλιστικός και κρατούσε τον χρόνο με μεγάλη ακρίβεια. Μόνο αργότερα έμαθα ότι ήταν ρολόι χαλαζία. Σε σύγκριση με ένα ψηφιακό ρολόι, ένα ρολόι χαλαζία έχει πολύ μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Αυτό το ρολόι Fiyta έμεινε μαζί μου μέχρι που μπήκα στο πανεπιστήμιο και άρχισα να εργάζομαι. Φυσικά, το γεγονός ότι μπόρεσα να το χρησιμοποιήσω για τόσο πολύ καιρό οφειλόταν και στη δική μου καθημερινή συντήρηση. Μέχρι τότε, είχα αποκτήσει μια ορισμένη κατανόηση των ρολογιών και είχα αρχίσει να γοητεύομαι όλο και περισσότερο από αυτά.

　　Αφού άρχισα να εργάζομαι και έβγαλα τα πρώτα μου χρήματα, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να αγοράσω ένα ελβετικό ρολόι. Ο λόγος που επέλεξα ένα ελβετικό ρολόι είναι ότι η Ελβετία είναι η πατρίδα της ωρολογοποιίας. Τα ελβετικά ρολόγια δεν είναι μόνο εξαιρετικά στην κατασκευή τους, αλλά αντιπροσωπεύουν επίσης την επιδίωξη του καλλιτεχνικού γούστου. Εκείνη την εποχή, είχα μάτια μόνο για ένα Rolex και ξόδεψα όλο μου τον μισθό για να αγοράσω έναRolexRolex, πράγμα που σήμαινε ότι έπρεπε να ζήσω λιτά για πολύ καιρό μετά, απλώς και μόνο για να τα βγάλω πέρα. Μου λείπει εκείνη η νεανική απερισκεψία. Ήμουν απλώς παρορμητικός χωρίς πολλές ανησυχίες. Αυτό το Rolex το αντιμετώπιζα σαν θησαυρό και το πρόσεχα πολύ. Όταν δεν το φορούσα, το τοποθετούσα προσεκτικά πίσω στο κουτί του για φύλαξη.

　　Μέχρι φέτος, εκείνο το Rolex, που αγοράστηκε με τα πρώτα μου χρήματα, παραμένει ήσυχα στο κουτί του. Δεν το φοράω εύκολα γιατί έχει μεγάλη αναμνηστική σημασία. Σήμερα, κατέχω περισσότερα από ένα ρολόγια, και είτε πρόκειται γιαIWCένα IWC, είτε γιαOmegaένα Omega, όλα έχουν γίνει η επιδίωξή μου στα ρολόγια. Ένα ρολόι είναι σαν ένας παλιός φίλος πολλών ετών, που με συνοδεύει σιωπηλά, μου θυμίζει την ώρα, μου λέει να είμαι συνεπής και με βοηθά να κατανοήσω την έννοια του χρόνου.