Bir saatin orijinalliği nasıl anlaşılır?

Bir saatin orijinalliğini tespit etmenin izlenmesi gereken kuralları vardır. Saatler hat sanatı, resim veya porselenden farklıdır; çünkü saat, son derece hassas ve karmaşık mekanik bir cihazdır ve bazı parçaları aşırı küçük ve narindir; replika işçiliğinin kusurları ortaya çıkarmaması imkansızdır. Sahtecilik esas olarak anlamayanları kandırmayı amaçlar ve replika bir saatin orijinaliyle tamamen aynı şekilde üretilmesi imkansızdır. Aşağıda, bir saatin orijinalliğini tespit etmeye yönelik bazı yöntemleri özel olarak tanıtacağız. Elbette bu, daha fazla bilgi ve araştırma da gerektirir; ne kadar çok inceler ve gözlemlerseniz, tespit etme yeteneğiniz doğal olarak o kadar gelişecektir.

    I. Mekanizma bileşenleri:

    1 Mekanizma yüzeyine bakmak
　　
    Bazı önemli mekanizma parçalarını, şok emici gibi, yüzeyde veya balans köprüsünde görmek nispeten kolaydır. Farklı marka ve kaliteler mevcuttur; düşük kaliteli olanlar genellikle replika saatlerde sıkça görülen üçgen şok emiciler kullanır. Daha iyi olanlar INCABLOC kullanırken, Rolex, Vacheron Constantin, Patek Philippe, Audemars Piguet gibi üst düzey saatler genellikle KIF şok emiciler kullanır. Dikkatli gözlemlerseniz, aynı mekanizma kullanıldığında bile şok emici özelliklerinin farklı olduğunu göreceksiniz. Örneğin, Omega ve Tudor her ikisi de ETA 2892 mekanizmasını kullanır, ancak Tudor KIF kullanırken Omega INCABLOC kullanır. Üst düzey saatlerin üst düzey geleneksel uygulamaları vardır; genellikle KIF şok emici ve sonsuz vida hassas ayar yapısının (Etachron olarak adlandırılır) kombinasyonu, üst düzey bir saat mekanizmasının ayırt edici özelliğidir. En azından, eksantrik vidalı bir mikro ayar mekanizması kullanırlar.
　　
    2 Malzeme ve işçilik:
　　
    Buna ek olarak, daha kolay görülebilen parçalar eşapman çarkı ve çataldır. Orta ve alt segment mekanizmalarda pirinç çatallar kullanılır ve hem eşapman çarkının hem de çatalın yüzeyleri cilalı değildir. Üst segment mekanizmalarda ise çelik çatallar kullanılır (çelik daha düşük özgül ağırlığa sahip olduğu için) ve hem eşapman çarkının hem de çatalın yüzeyleri cilalıdır. Çelik parçaların parlatılması ile mekanizma köprülerinin dekorasyonu ve taşlanması, üst segment saat mekanizmalarının temel özelliklerindendir.
　　
    Balans çarkı: Üst segment bir saatin balans çarkı kesinlikle altın rengindedir. Aslında balans çarkının malzemesi değişiklik gösterir; standart saatlerde çinko-bakır alaşımı (Alman gümüşü) kullanılırken, üst segment saatlerde berilyum alaşımı (BE) kullanılır. Berilyum, hem hafif hem de sert bir havacılık malzemesidir; bunun temel nedeni, termal doğrusal genleşmesinin minimum olmasıdır, bu da saatin hassasiyetini garanti altına alabilir.
　　
    Üst segment saatler Cenevre Mührü (12 gereklilikleri) taşır.
　　
    Mekanizma yüzeyinin rengi:
　　
    Yaygın seri üretim mekanizmalar (kuvars saatler dahil) arasında ETA, RONDA ve Citizen'a ait Japon (MIYOTA) bulunur. Genellikle mekanizma köprüsünde 'SWISS PARTS' ibaresi kazılıdır; bu, genellikle Uzak Doğu'da (Tayland) monte edilmiş bir mekanizmadır, oysa altın kaplama köprülere sahip mekanizmalar çoğunlukla orijinaldir.
　　
    (3) Mekanizma köprüsü üzerindeki işaretler:
　　
    Geçmişte Jaeger-LeCoultre, Movado, Omega, Enicar, Longines gibi birçok saat markası 'tam hizmet veren saat üreticileri' olarak bilinen kendi bünyelerinde üretilen mekanizmalara sahipti. Ancak günümüzde maliyetleri kontrol etmek amacıyla hepsi mekanizmaları dışarıdan satın alıyor ve ağırlıklı olarak İsviçre ETA mekanizmaları kullanıyorlar. (Eskiden İsviçre'de ST, AS, FHF, F gibi birçok mekanizma fabrikası vardı ancak artık bunlara neredeyse hiç rastlanmıyor.)
　　
    Daha ucuz olanlar RONDA (kuvars saatler) kullanır. Herkes ETA kullanır ve kendilerini ayırt etmek için esas olarak otomatik rotor üzerine kendi logolarını kazırlar. Otomatik rotor nispeten yüksek özgül ağırlığa sahip bir metal olduğundan, üzerine yazı damgalanamaz. Kuvars saatler ise kendi markalarını devre kartına basarlar. Cartier de ETA kullanır ancak kendine özel üretilmiş köprüleri vardır.
　　
    Buna ek olarak, mekanik saatlerin ana mekanizma plakasında, balans çarkı konumunun kenarında genellikle bir dizi özel harf bulunur.

    Her saatin kendine ait bir işareti vardır, bu nedenle bir mekanizma değiştirilse veya saat sonradan toplanmış olsa bile bu durum tespit edilebilir.
　　
    Ayrıca bazı ünlü büyük marka saatler de ETA mekanizma kullanır, ancak bunlar genellikle ek bir ince işlemden (cila) geçer. Bir diğer özellik de Longines, Rado ve Enicar gibi mekanizma numaralarını kendilerinin adlandırmasıdır (örneğin, Enicar ETA 2671, mekanizma ana plakasının üzerine 'AR 770' kazınmıştır. Bir keresinde mekanizma ana plakasında 'AR' yoksa bunun replika bir saat olduğunu belirten bir duyuru yayınlamıştı!).
　　
    II. Etiketleri kontrol edin

    Bazı saatlerin arka kapaklarında yanardöner etiketler bulunur: örneğin Rolex. Replika bir saatte yanardöner etki olmaksızın sadece bir parça yeşil kağıt bulunur. Erken dönem Titoni saatlerin arka kapaklarındaki yanardöner etiketler de oldukça iyi yapılmıştı.

    III. Dış görünümün ince detaylarını inceleyin:
　　
    Söz konusu ince detaylar temel olarak kadranı ifade eder; ibrelerin işçiliği bu durumu en iyi şekilde örnekler. Replika saatlerin ibreleri nadiren iyi yapılır; örneğin ibre uçları sarkabilir, ibreler düz olmayabilir, parlaklık zayıf olabilir veya ibrelerin kenarları belirgin olmayabilir. Örneğin, bir Rolex saniye ibresinin kuyruğu yuvarlaktır, oysa replikada düzdür ve bazı pilli saat saniye ibrelerinin kuyrukları denge için kalınlaştırılmıştır vb.
　　
    Ardından kadranı, İngilizce harfleri ve derecelendirmeleri inceleyin. Örneğin Rolex'te baskı, parlak lake kaplamayla olağanüstü keskindir ve hafifçe kabarıktır. Replika saatler bunu başaramaz. Rolex ve Piaget gibi replika saatlerin, yüzeyleri tamamen kapatmayan bulanık baskılara sahip olduğu sıklıkla görülmektedir. Prestijli saatlerin kadranları gerçekçi bir şekilde kopyalanamaz; bir Rolex'in karmaşık bilgisayar üretimi kadranlarını replikaların doğru bir şekilde taklit etmesi son derece zordur.

    IV. Camı İncelemek
　　
    Saat camları için günümüz üretim standartları son derece yüksektir ve bu durum replika saatler üzerindeki camları orijinal olanlarla neredeyse aynı kılmaktadır; ancak bazı markalar erken dönem Omega ve Rado modelleri gibi cam üzerine imza işareti uygulamaktadır. Modern Rolex saatler ayrıca cam üzerinde 6 konumunda, çok küçük bir Rolex harf satırından oluşan mini bir lazer kazıma taç logosuna sahiptir.

    Bir Rolex için safir kristal cam Shenzhen fabrikalarında yaklaşık 20 yuan'a mal olurken, orijinal bir yedek parça yaklaşık 1500 yuan'dır. Her ikisi de safir kristaldir, bu nedenle dış görünüşleri oldukça benzerdir (orijinal kristaller hafif mavimsi bir tona sahipken, replikalar renksizdir). Ancak, naylon sızdırmazlık halkaları biraz farklılık gösterir.
　　
     Saat kristali malzemeleri arasında eski akrilik (organik), mineral cam ve safir kristal bulunur. Safir günümüzde yaygın olarak kullanılmaktadır. Geçmişte, açıkça Safir olarak işaretlenmesi gerekirdi. Replika saatler, kasa arkasında safir işareti taşıyabilir ancak sıradan cam kullanabilirler; bu durum bir refraktometre kullanılarak tespit edilebilir. Safirkırılma indisi1.76-1.77 iken, sıradan cam 1.52 değerindedir.
　　
    V. Numaraları ve Seri İşaretlerini Kontrol Etme:
　　
    Dış Kısım:
　　
    Çoğu saat bir kasa referansı ve mekanizma kalibresi taşır; üst segment saatlerde ayrıca üretim seri numaraları, mekanizma seri numaraları ve bilezik referansları bulunmalıdır. Bu işaretler kasa arkasının hem iç hem de dış yüzeylerine damgalanmıştır. Ayrıca, bazı saatlerin bilezik uç baklalarının iç ve dış kısımlarında da numaralar bulunur.

    Bazı replika saatler işaretler taşırken diğerleri taşımaz. Ancak yakından incelendiğinde, replika işaretleri genellikle daha sığdır, düzensiz veya eğri kazınmıştır, yanlış yazı tipi boyutlarına sahiptir, markanın kodlama kurallarını ihlal eder veya çok fazla rakam içerir. (Rolex ve Tudor üretim seri numaraları bir harf ve ardından 6 rakamla başlarken, Omega ve Rado numaraları 8 rakamdan oluşur. Kasa arkasına 13 rakam damgalanmış sahte Rado saatler, binlerce saatin aynı seri numarasını paylaşıyor olabileceğini gösterir.

    Her saat referansı belirli bir anlam taşır ve rastgele değildir. Örneğin, Rolex 16233: 16 otomatik takvimli erkek saatini belirtirken, 18 otomatik gün-tarih göstergeli erkek saatini ifade eder. Son rakamın 3 olması altın ve paslanmaz çeliği, 8 som altını, 4 çelik üzerine beyaz altın çerçeveyi ve 0 paslanmaz çelik kasa ve bileziği belirtir. Birçok replika saat rastgele kodlar görüntüler.Orijinal saatler, her bir parça için benzersiz ve kişisel bir seri numarasına sahiptir.
　　
    Mekanizma
　　
    Bazı oldukça iyi yapılmış Omega replikaları orijinal ETA 2892 mekanizmaları kullanır, ancak salınım ağırlığı üzerindeki işlemeler oldukça sıra dışı görünür ve lazer kazımayı andırır. Ayrıca, ana plaka üzerindeki damga kasıtlı olarak taşlanarak silinmiş ve mekanizma kalibre yazısı atlanmıştır.
　　
    Japon saatleri ile ilgili olarak: Citizen belgelerine göre, salınım ağırlığı üzerinde CITIZEN yerine MIYOTA damgası taşıyan hiçbir mekanizma orijinal bir Citizen değildir; çünkü MIYOTA, Citizen'in ihracat mekanizma serisi olarak hizmet verir ve altın kaplama köprülere sahip değildir.
　　
    Birçok replika saat, yeni üretilmiş replika kasaların içine yerleştirilmiş eski mekanizmalarla donatılmıştır. Tekrarlanan onarımlardan geçmiş olan bu mekanizmalar, yüzey bileşenlerinde ve köprülerde küçük çizikler ile uyumsuz vida özellikleri sergiler. En kolay ayırt edici işaretler, vida yuvaları etrafındaki çapaklar ve sıkışma izleridir.

    VI. Damgaları ve İşaretleri İnceleme

    Damgaları incelemek öncelikle som altın ve değerli metal saatler için geçerlidir. Replika damgaları genellikle birden fazla baskıdan sonra bile bulanık, sığ veya hizasızdır. Orijinal saatler derin ve net damgalara sahiptir. Bu işaretler genellikle kasanın iç ve dış arka kapaklarında, kulaklarda, bileziklerde ve deri kayış tokalarında bulunur.

    Som altın kasaları taklit etmek için altın kaplama veya paslanmaz çelik kasalar kullanıldığında, bunlar resmi damgalar olmadan yalnızca 18K ibaresini gösterebilir ve basit bir ağırlık karşılaştırması farkı ortaya çıkarır. Replikalardaki kasa arkaları genellikle kasıtlı olarak kalınlaştırılır, hatta bazen kurşun eklerle ağırlaştırılır. Paslanmaz çelik zayıf bir şekilde manyetik olsa da, güçlü bir manyetik alandan etkilenebilir; saati bir ipten asmak, neodimyum mıknatıs ile test etmeye olanak tanır.
　　
    Kaplama kalınlığının 10 mikronu aştığı altın kaplama saat kasaları için G10, PL10 ve PLATED10 gibi sayısal damgalar zorunludur. Örneğin, 20 mikronluk Omega altın kaplaması, kasanın kulağına damgalanmış bir 20 damgası ile belirtilir; 10 mikronun altındaki kaplamalar ise sadece düşük kalite olarak sınıflandırılır.
　　
    VII. Değerli Taşları ve Mıhlama İşçiliğini İnceleme
　　
    Replika kadranlar sıklıkla yapay elmas veya sentetik kübik zirkon kullanır. Orijinal elmaslar kullanıldığında bile, mıhlamalar genellikle düzensizdir; taş çapları tutarsızdır, boyutlar değişir veya taşlar kırık olabilir. Üst düzey saatler, lüksü yansıtmak için gerçek değerli metaller ve taşlar esas olduğundan, yapay elmaslardan tamamen kaçınır.

    VIII. Gizli Alanların İncelenmesi:
　　
    Profesyonel düzeyde orijinallik kontrolü, özellikle bilezik pimleri, tüpler ve baklalar gibi en gizli alanlar başta olmak üzere, sökülmüş dış ve mekanizma bileşenlerinin incelenmesini gerektirir. Bunun nedeni, en gelişmiş replikaların bile bu özel parçaları taklit edememesi ve bu parçaların genellikle orijinal saatlerden belirgin farklılıklar göstermesidir.　　
　　　　
    Örneğin, bir Rolex 16238 modelinde hem kasa hem de bilezik 18K altından üretilmiştir. Bir replika, orijinal bir saatle aynı görünecek şekilde yapılabilir, ancak her zaman iki gram daha hafif olacaktır. Bunun sebebi nedir? Bilezik baklası işçiliği farklıdır. Bu durum en yaygın 16233 modelleri için de geçerlidir. Ayrıca, bir Rolex'in som altın çerçevesi, yalnızca çıkarıldığında görülebilen bir taç amblemine sahiptir, oysa replika saatlerde bu detay bulunmaz.
　　
    Replika saatlerdeki yaylı pimler (kasa ile bileziği birbirine bağlayan esnek bağlantılar) genellikle dışarıdan tedarik edilen bileşenlerdir ve bu nedenle orijinal olanlardan farklıdırlar. Bunun en iyi örneği Rolex saatlerde görülür. Saati elinize aldığınızda ilk olarak bu alanı incelemek, saatin doğasını anında ortaya çıkaracaktır. Benzer şekilde, Rado ve Omega gibi markalar özel üretim yaylı pimler kullanırken, replikalar bunlardan önemli ölçüde farklılık gösterir.
　　
    Ayrıca, orijinal ve replika saatlerin tepe tüpleri arasında, kurulum süreci de dahil olmak üzere önemli farklar vardır. Som altın saatlerde tepe tüpü de altındır, oysa bir replikada genellikle iç diş açılmamış, çelik renkli bir tüp bulunabilir. Bu durum tepeyi dışarı çekerek gözlemlenebilir.