Διαφορές στην αντοχή στο νερό για τα πολυτελή ρολόγια

Λόγω της ραγδαίας ανάπτυξης των αθλητικών ρολογιών, η αντοχή στο νερό έχει γίνει τόσο συνηθισμένη που συχνά τη θεωρούμε δεδομένη. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική ματιά σε αυτό το κοινό χαρακτηριστικό αποκαλύπτει τις πολυπλοκότητές του.

Πώς να κάνετε ένα ρολόι ανθεκτικό στο νερό:

Διάφοροι παράγοντες συμβάλλουν στην αντοχή ενός ρολογιού στο νερό. Ο πιο σημαντικός είναι η φλάντζα, ή δακτύλιος O, κατασκευασμένη από καουτσούκ, νάιλον ή τεφλόν. Δημιουργεί μια στεγανοποίηση στις αρθρώσεις μεταξύ του κρυστάλλου, του πίσω μέρους της κάσας, της κορώνας και της κάσας. Για τα χρονογράφοι, τα μπουτόν διαθέτουν επίσης φλάντζες. Επιπλέον, οι κάσες με αντοχή στο νερό είναι επενδεδυμένες με στρώματα στεγανοποίησης για την αποτροπή της εισόδου νερού. Το πάχος και το υλικό της κάσας είναι επίσης σημαντικοί παράγοντες για τον καθορισμό του εάν ένα ρολόι μπορεί να φορεθεί με ασφάλεια υποβρυχίως.

Η χρήση μιας βιδωτής πλάτης κάσας αντί για μια πρεσαριστή βοηθά επίσης στην αντοχή στο νερό. Πλλαπλά ρολόγια καταδύσεων χρησιμοποιούν μια βιδωτή κορώνα για να αποτρέψουν τη διαρροή νερού μέσα από την οπή του άξονα κουρδίσματος. Το σφίξιμο της κορώνας δημιουργεί μια αδιάβροχη στεγανοποίηση, παρόμοια με τη στεγανοποίηση μεταξύ ενός βάζου και του βιδωτού καπακιού του.

Γιατί να μην φέρει την ετικέτα "πλήρως αδιάβροχο":

Σύμφωνα με τις οδηγίες που εκδίδονται από την Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου των ΗΠΑ, οι λιανοπωλητές ρολογιών δεν μπορούν να επισημαίνουν τα ρολόγια τους ως "πλήρως αδιάβροχα". Ακόμη και αν ένα ρολόι έχει σχεδιαστεί για κατάδυση βαθέων υδάτων, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι είναι πλήρως αδιάβροχο.

Ποια είναι τα διαφορετικά επίπεδα αντοχής στο νερό:

Τα ρολόγια με το χαμηλότερο επίπεδο υδατοστεγανότητας φέρουν μόνο την ένδειξη "water-resistant"· αυτά αντέχουν σε πιτσιλιές αλλά δεν πρέπει να βυθίζονται στο νερό. Το επόμενο επίπεδο, που συχνότερα φέρει την ένδειξη υδατοστεγανότητας στα 50 μέτρα, δείχνει ότι το ρολόι είναι κατάλληλο για κολύμβηση· το επόμενο επίπεδο είναι τα 100 μέτρα, υποδεικνύοντας καταλληλότητα για κολύμβηση με αναπνευστήρα (snorkelling)· ακολουθούν τα 200 μέτρα, κατάλληλα για ερασιτεχνική κατάδυση με αυτόνομη συσκευή (scuba diving)· και ακόμη παραπέρα, στα απίστευτα 1000 μέτρα. Ο Peter Purtschert, τεχνικός διευθυντής της Breitling USA, επισημαίνει ότι τα ρολόγια σε αυτό το τελικό επίπεδο μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κατάδυση βαθέων υδάτων, με φλάντζες κατασκευασμένες από υλικά ανθεκτικά στο ήλιο σε θάλαμο αποσυμπίεσης δυτών. Ορισμένα ρολόγια είναι εξοπλισμένα με βαλβίδα που ο χρήστης μπορεί να χρησιμοποιήσει για να απελευθερώσει το ήλιο που έχει εισχωρήσει στο ρολόι, αποτρέποντας την έκρηξη της κάσας όταν το ρολόι και ο δύτης επιστρέψουν στην κανονική ατμοσφαιρική πίεση. Το βάθος υδατοστεγανότητας που εκφράζεται σε μέτρα είναι μόνο μια θεωρητική τιμή. Αναφέρεται στο βάθος όταν τόσο το ρολόι όσο και το νερό είναι εντελώς ακίνητα. Αυτή η στατική κατάσταση δεν υπάρχει στον πραγματικό κόσμο για τους κολυμβητές ή τους δύτες. Στην πραγματική ζωή, η κίνηση του χεριού του χρήστη στο νερό αυξάνει σημαντικά την πίεση του νερού στο ρολόι, οπότε δεν θα πρέπει να φοριέται στο θεωρητικό βάθος που υποδεικνύεται από τα μηχανήματα δοκιμών εργαστηρίου.

Στις προδιαγραφές υδατοστεγανότητας, το ATM σημαίνει "ατμόσφαιρα", η οποία ισούται με την πίεση σε βάθος 10 μέτρων. Ένας άλλος όρος για την ατμοσφαιρική πίεση είναι το bar, που χρησιμοποιείται συχνά στην Ευρώπη.

Η υδατοστεγανότητα δεν είναι μόνιμη και εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, ορισμένοι από τους οποίους επηρεάζονται από τη φθορά ή τον χρόνο. Οι φλάντζες μπορεί να διαβρωθούν ή να παραμορφωθούν, η κάσα μπορεί να υποστεί ζημιά ή το κρύσταλλο μπορεί να χαλαρώσει ή να ραγίσει. Επομένως, όπως το αυτοκίνητό σας και τα δόντια σας, ένα ρολόι απαιτεί προληπτική συντήρηση και σέρβις.

Πώς να ελέγξετε την υδατοστεγανότητα:

Υπάρχουν βασικά δύο μέθοδοι δοκιμής της αδιαβροχοποίησης με μηχανσμό, γνωστές ως «στεγνή» και «υγρή» δοκιμή. Στη στεγνή δοκιμή, εφαρμόζεται πίεση αέρα στο ρολόι και μετριέται η κάσα για τυχόν διαστολή λόγω διαρροής αέρα. Εάν διασταλεί, το ρολόι δεν είναι αδιάβροχο. Σε έναν τύπο «υγρής» δοκιμής, εφαρμόζεται αρχικά πίεση αέρα στο ρολόι και στη συνέχεια βυθίζεται σε νερό. Εάν εμφανιστούν φυσαλίδες ενώ το ρολόι βρίσκεται κάτω από το νερό, αυτό δείχνει ότι ο αέρας είχε ήδη εισχωρήσει στο ρολόι πριν από την εμβάπτιση, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι αδιάβροχο. Μια άλλη «υγρή» δοκιμή περιλαμβάνει την τοποθέτηση του ρολογιού σε έναν μικρό θάλαμο γεμάτο με νερό και στη συνέχεια την πίεση του με ένα έμβολο. Εάν εισέλθει νερό στο ρολόι, δείχνει ότι το ρολόι δεν είναι αδιάβροχο.