Verschillen in waterbestendigheid bij luxe horloges

Door de snelle ontwikkeling van sporthorloges is waterbestendigheid zo vanzelfsprekend geworden dat we er vaak niet meer bij stilstaan. Een nader bekijken van deze veelvoorkomende eigenschap onthult echter de complexiteit ervan.

Hoe wordt een horloge waterbestendig gemaakt:

Verschillende factoren dragen bij aan de waterbestendigheid van een horloge. De belangrijkste is de pakking of O-ring, gemaakt van rubber, nylon of teflon. Deze zorgt voor een waterdichte afdichting bij de verbindingen tussen het glas, de achterzijde van de kast, de kroon en de kast. Bij chronograferen zijn ook de drukkers voorzien van pakkingen. Daarnaast zijn waterbestendige kasten voorzien van afdichtende lagen om te voorkomen dat er water binnendringt. Ook de dikte en het materiaal van de kast spelen een belangrijke rol bij de bepaling of een horloge veilig onder water kan worden gedragen.

Het gebruik van een schroefbodem in plaats van een drukback draagt eveneens bij aan de waterbestendigheid. Veel duikhorloges maken gebruik van een schroefkroon om te voorkomen dat er water via de opwindas naar binnen sijpelt. Door de kroon aan te draaien ontstaat er een waterdichte afdichting, vergelijkbaar met de afdichting tussen een pot en het schroefdeksel.

Waarom wordt het niet als "volledig waterdicht" aangeduid:

Volgens de richtlijnen van de Amerikaanse Federal Trade Commission mogen horlogeverkopers hun horloges niet als "volledig waterdicht" bestempelen. Zelfs als een horloge is ontworpen voor diepzeeduiken, kan niet worden beweerd dat het volledig waterdicht is.

Wat zijn de verschillende niveaus van waterbestendigheid:

Horloges met het laagste niveau van waterbestendigheid zijn enkel gemarkeerd als "waterbestendig"; deze zijn bestand tegen spatten maar mogen niet worden ondergedompeld. Het volgende niveau, dat het meest gebruikt wordt aangeduid als waterbestendig tot 50 meter, geeft aan dat het horloge geschikt is om mee te zwemmen; het volgende niveau is 100 meter, wat duidt op geschiktheid om te snorkelen; gevolgd door 200 meter, geschikt voor recreatief duiken met een duikuitrusting; en verder tot een ongelooflijke 1000 meter. Peter Purtschert, technisch directeur bij Breitling USA, wijst erop dat horloges op dit uiteindelijke niveau kunnen worden gebruikt voor diepzeeduiken, met pakkingen gemaakt van materialen die bestand zijn tegen helium in de decompressiekamer van een duiker. Sommige horloges zijn uitgerust met een ventiel waarmee de drager helium kan laten ontsnappen dat in het horloge is binnengedrongen, waardoor wordt voorkomen dat de kast barst wanneer het horloge en de duiker terugkeren naar de normale atmosferische druk. De in meters uitgedrukte waterbestendigheidsdiepte is slechts een theoretische waarde. Het verwijst naar de diepte wanneer zowel het horloge als het water volledig stilstaan. Deze statische toestand bestaat in de echte wereld niet voor zwemmers of duikers. In het echte leven vergroot de beweging van de arm van de drager in water aanzienlijk de waterdruk op het horloge, dus het moet niet worden gedragen tot de theoretische diepte die wordt aangegeven door testmachines in het laboratorium.

In specificaties van waterbestendigheid staat ATM voor "atmosfeer", wat gelijk is aan de druk op een diepte van 10 meter. Een andere term voor atmosferische druk is bar, die vaak in Europa wordt gebruikt.

Waterbestendigheid is niet permanent en hangt af van verschillende factoren, waarvan sommige worden beïnvloed door slijtage of tijd. Pakkingen kunnen corroderen of vervormen, de kast kan beschadigd raken of het glaasje kan losraken of barsten. Net als uw auto en uw tanden heeft een horloge daarom preventief onderhoud en service nodig.

Hoe de waterbestendigheid te testen:

Er zijn in principe twee machinale methoden om de waterbestendigheid te testen, bekend als de "droge" en "natte" test. Bij de droge test wordt er luchtdruk op het horloge uitgeoefend en wordt de kast gemeten op uitzetting door luchtlekkage. Als de kast uitzet, is het horloge niet waterbestendig. Bij een type "natte" test wordt er eerst luchtdruk op het horloge uitgeoefend en vervolgens wordt het ondergedompeld in water. Als er bellen verschijnen terwijl het horloge onder water is, geeft dit aan dat er al lucht in het horloge was gesijpeld vóór de onderdompeling, wat betekent dat het niet waterbestendig is. Een andere "natte" test houdt in dat het horloge in een kleine kamer met water wordt geplaatst en vervolgens onder druk wordt gezet met een zuiger. Als er water in het horloge komt, geeft dit aan dat het horloge niet waterbestendig is.